Σιρανό

Όλη αυτή η επιθυμία, επιδημία
μια αρρώστια μια λατρεία
για έναν άγνωστο θεό.
Και από όλα, όλα τα στιχάκια,
διαλέγω εκείνα που σου λεν,
το σ’ αγαπώ.

Όσα έχω αγαπήσει,
ψάχνοντας μιαν άλλη λύση,
που ίσως, μάλλον, δεν θα βρω.
Σε όσους κι όσα μ’ αγαπάνε,
απορούνε και ρωτάνε,
τι είναι τούτο δω.

Σ’ όλα αυτά υψώνω σημαία,
λευκή σημαία αποχωρώ.
Μέτρα αγάπη μου ως το δέκα,
και εγώ θα σου κρυφτώ.
Όλα μοιάζουνε θλιμμένα,
σαν ρεφρέν του Σιρανό.
Κι απ’ όλα, όλα τα κερδισμένα,
ένα ρομάντζο ζωντανό,
μου δίνει χώρο να σωθώ.

Χορεύοντας στην θάλασσα σου,
χάνομαι στην αγκαλιά σου,
ωκεανός.
Και απ’ όλα όσα περισσεύουν,
τα μάτια σου μου στέλνουν,
πράσινο φως.

Θέλω να στο τραγουδήσω,
με χίλιες λέξεις να ελπίσω,
να μου το πεις.
Κι όπως θα σε νανουρίζω,
στ’ όνειρό σου κυματίζω,
θα με πιεις.

Σ’ όλα αυτά υψώνω σημαία
λευκή σημαία αποχωρώ.
Μέτρα αγάπη μου ως το δέκα,
και εγώ θα σου κρυφτώ.
Όλα μοιάζουνε θλιμμένα,
σαν ρεφρέν του Σιρανό.
Κι απ’ όλα, όλα τα κερδισμένα,
ένα ρομάντζο ζωντανό,
μου δίνει χώρο να σωθώ.

 

Στίχοι – Μουσική : Σέμης Παπαϊωάννου.