Το μαύρο των ματιών σου

Έχει σταματήσει το μυαλό μου,
απ΄την ημέρα που άγγιξα το χέρι σου μωρό μου.
Τον κόσμο όλο ένοιωσα μεσ΄το χαμό μου,
τον ήλιο που έλαμπε στο πρόσωπο μου.

Πόσα λόγια πόσους στίχους,
πόσα τραγούδια πόσους ήχους,
για το χαμόγελο σου,
πόσο φως στο μαύρο των ματιών σου.

Το σ΄αγαπώ μωρό μου, το ξέρουνε και οι πέτρες.
Ο έρωτας μωρό μου, δεν είναι για επαίτες,
παρά μόνο για μικρούς ανόητους δραπέτες.

Το μυαλό μου με πιέζει, να σου πω αντίο,
μα ποιος νοιάζεται γι΄αυτό μεσ΄το τοπίο.
Ανοίγω παράθυρο στο χρόνο κι έχω μάθει να τρυπώνω,
αλήτη ήλιε δες με ξημερώνω.

Πόσα λόγια πόσους στίχους,
πόσα τραγούδια πόσους ήχους,
για το χαμόγελο σου,
πόσο φως στο μαύρο των ματιών σου.

Το σ΄αγαπώ μωρό μου, το ξέρουνε και οι πέτρες.
Ο έρωτας μωρό μου, δεν είναι για επαίτες,
παρά μόνο για μικρούς ανόητους δραπέτες.

Στίχοι – Μουσική : Σέμης Παπαϊωάννου