μοναχικέςκαρδιές

Απόψε νοιώθω την ανάγκη, να σου πω όσα δεν σου έχω πει ποτέ,
να στρίψω σε τούτο το στενάκι, να πιώ στην υγειά σου αδελφέ.
Γιατί το΄χα δει Πυθία, κι όλο έβγαζα χρησμούς,
σε φύλα Δάφνης με μαγεία, πέταγα για τους Δελφούς.

Για πες μου η σειρά σου είναι τώρα, για κάνε μια προφητεία για τη χώρα,
για πες μου για τους ερωτευμένους, για τρελούς, για σαστισμένους.
Νύχτα Αγίου Βαλεντίνου κι όλο μοναχικές καρδιές,
για δες πως τρέχουν όλοι να κρυφτούνε, τι θες και ξύνεις τις πληγές.

Γιατί αγαπήσαμε με πάθος τη ζωή, γιατί νοιώσαμε όποια σάλευε ψυχή,
απόψε φιλαράκο θα τα βρούμε, ειδάλλως δεν θα βγούμε ζωντανοί.

Μα αν δεις γύρω σου ουρανούς κι αισθανθείς αόρατους εχθρούς,
μην ακούς, Κασσάνδρες που ξεσπάνε σε λυγμούς,
δαίμονες που αρπάζουνε θνητούς, μην ακούς, μην ακούς, μην ακούς.

Απόψε θέλω να τα πιούμε, στη γεύση μιας υπέροχης φυγής,
να υψώσουμε ποτήρια, να υψωθούμε, θέλω μιαν έκρηξη ζωής.
Γιατί το΄χα δει Πυθία, κι όλο έβγαζα χρησμούς,
σε φύλα Δάφνης με μαγεία, πέταγα για τους Δελφούς.

Απόψε νοιώθω την ανάγκη, να σε δω και πάλι από κοντά.
Να κάτσουμε στο ίδιο σκαλοπάτι, να χορέψουν μέσα μας παιδιά.

Γιατί αγαπήσαμε με πάθος τη ζωή, γιατί νοιώσαμε όποια σάλευε ψυχή,
απόψε φιλαράκο θα τα βρούμε, ειδάλλως δεν θα βγούμε ζωντανοί.