τιάλλομένει

Ξύπνησα νύχτα, φώτα δειλά,
τζιτζίκια ξεχασμένα τραγουδάγανε τρελά.
Τι θέλουνε κι αυτά, τι θέλουνε κι αυτά,
ήλθαν να με κλέψουν της νύχτας ξωτικά.
“Φύγετε από δω, φύγετε από δω”,
με ξέρετε σας ξέρω, λίγο χρόνο σας ζητώ.
Σάστισαν για λίγο, λες και ήτανε γραφτό,
μ΄ένα νεύμα του Μορφέα να φύγω από δω.

Πες μου Θάνο, αν είναι ν΄αποθάνω,
πες μου τι άλλο μένει, μένει να κάνω.
Πες μου ποια πόρτα θα διαβώ.
Πες μου για όλα αυτά, που θα ερωτηθώ.
Πες μου Θάνο, το μύθο μου αν φθάνω.

Άνοιξα μάτια, μπήκε λόγο φως,
μάτια φεγγάρια με σύννεφα εντός.
Έρχεται βροχή, έρχεται βροχή,
μ΄αγγίζει, μ΄ανάβει, με καίει σαν φιλί.
Χώμα νωπό, με μια κάψα να σε βρω,
να προλάβω να μιλήσω για να μη χαθώ.
Μέσα απ΄τη σκιά, φανήκαν ξωτικά,
μ΄ένα νεύμα του Μορφέα φεύγω μακριά.

Πες μου Θάνο, αν είναι ν΄αποθάνω,
πες μου τι άλλο μένει, μένει να κάνω.
Πες μου ποια πόρτα θα διαβώ.
Πες μου για όλα αυτά, που θα ερωτηθώ.
Πες μου Θάνο, το μύθο μου αν φθάνω.